17-02-05

Eigentijds sprookje

Er was eens op een treinrit richting verre limburg, een verlegen, schattig, jonge meisje met lange bruine haren en mooie bruine ogen.  Het meisje werkte op een bank in de hoofdstad en was altijd netjes gekleed zoals het een bankbediende betaamt.  Ze had mooie, vrouwelijke schoenen aan.  Met punt vooraan en een hoge spitse naaldhak aan de achterkant.  Een zwarte broek die heel gekleed overkwam en toch spande op de juiste plaatsen zodat er niet al te veel van haar knappe, getrainde lichaam verborgen bleef.  Ze had een grijse pulletje aan met daaronder een kanten hemdje.

Het verlegen meisje zat altijd alleen op een bankje droevig voor  zich uit te staren of verveeld in de flair te lezen.  Niemand sprak haar aan, zij was te verlegen om iemand aan te spreken.  Haar treinritten waren een aaneenschakeling van dode, saaie momenten.

Tot die ene wondere vrijdagavond toen ze plots gezelschap kreeg van een aardige jongeman die zich op de zetel tegenover haar plaatste.  Hij keek haar met zijn blauwe ogen indringend aan en glimlachte al zijn tanden bloot.  Hoewel de jongeman in geen enkel opzicht zo netjes gekleed was als de modieuze bankbediende bekeek ze hem met meer dan oppervlakkige interesse vanachter haar mooie lange wimpers.  Zijn halflange bruine haren hingen slordig over zijn gave, perfecte gezicht.  Ze gaven hem een nonchalant uitzicht.  Alsof de wereld hem helemaal niets kon schelen.  Hij deed volledig zijn eigen zin.  Trok zich niets aan van wat anderen dachten en eigenlijk, eigenlijk werd ze tot haar eigen verbazing hierdoor aangetrokken.  Ze viel normaal nooit op dat soort jongens.  De jongens waarin ze interesse had waren mooi gekleed en elk haartje lag netjes op zijn plaats tussen de andere haren.  Nochtans, deze jongen overviel haar, hij was gewoonweg knap.  Hij was zeker de moeite waard om het eens over een andere boeg te gooien.  Ze had juist in de flair gelezen hoe je een man met subtiele tekens kon verleiden.  Het was een ideaal moment om de theorie eens in de praktijk om te zetten.  Ze zette zich schrap.  Een eerste verlegen glimlachje werd in zijn richting gelanceerd en ze legde heel nonchalant haar been over haar knie op zo een manier dat ze met haar voet zachtjes langs zijn been streek.  Ze bood haar excuses aan en wierp hem een tweede verlegen glimlachje toe, iets stralender dan het vorige.

De jongeman keek haar aan, keek even naar zijn broek en beantwoordde haar glimlach op een vrij onverwachte manier.  “Stomme trut, dat is dus wel een proper broek he, ge moet verdorie uw vuile vieze voeten niet aan mijn broek afkuisen verdomme.”

Hij stond op, pakte zijn spullen en ging binnensmonds vloekend ergens anders zitten.

 

En alles wat had kunnen zijn op die zonnige vrijdagavond werd in een simpele handomdraai in de vergetelheid gekieperd.  Het meisje besliste nooit van haar leven nog iets te doen wat in de flair stond en noteerde in haar mentale agenda dat jongens niet te verleiden zijn op een subtiele manier.

 

Tot zover het verhaal van het mooie verlegen, schattig, jonge meisje en de toch niet zo aardige jongeman.






09:45 Gepost door P | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

Haha!! Nog een beetje gefinetuned? Maar waar die lange bruine nonchalante haren van de jongen ineens vandaag komen, snap ik toch niet zo goed... (die waren er gisteren toch nog niet hè???)

:-)

Maar blijft goed zenne!!

Gepost door: liza | 17-02-05

Ocharme dat kind! :D

Gepost door: AV | 17-02-05

hahaha ochot, maak dat mee... moraal van het verhaal: "denk twee maal na, voor je het doet met flair..."

Gepost door: Lientje | 17-02-05

titel Met smaak gelezen en geapprecieerd :)

Gepost door: koninkske | 17-02-05

jongen, jongen..... te veel naar de flair kijken is niet goed, met flair naar dat meisje zou de vonken er doen afspringen.Zo'n gelegenheid!!

Gepost door: pepino | 17-02-05

Waaw wat je kan overhouden van een natte droom he :-)

Gepost door: Hoamhead | 17-02-05

ja ons Peke krijgt de streken van de Fonz, altijd pissed off op de trein! :-)))
zeg zitte gulle thuis ofzo?????
deserteurs!

Gepost door: Lord CMS | 17-02-05

@CMS Sèg frisse, da's fictief he... Ik zou zoiets nooit doen zenne. Wat kan mij mijn broek schelen... :-D

Gepost door: Péke | 17-02-05

. Ocharme! :( :)

Gepost door: Kaatje | 17-02-05

waw ik vond het wel spannend.

je mag stoppen met duimen hoor. M'n toetsen gingen perfect.

Doeiiii

Gepost door: gilles | 17-02-05

ei ei onfrisse! i know! :p:p:p:p

Gepost door: Lord CMS | 17-02-05

Ja, den gast wist niet wat ie mistte zekers? LOL

Gepost door: Dafke | 17-02-05

uw voeten vagen aan de flair kan uw gezondheid ernstige schade toebrengen :-)

Gepost door: willy | 17-02-05

Ik hoop dat dit niet autobiografisch is. Mooi geschreven.

Gepost door: yapede | 17-02-05

# *moet aan de beademingsmachine vanwege acute lachstuipen*

Gepost door: dago | 17-02-05

De commentaren zijn gesloten.