22-02-05

Telefoon

Vannacht, half twee, … telefoon.

“Ja lap, wie kan dat nu weer zijn?”

De hardwerkende wederhelft bekijkt me al vies.  Nochtans, zij moest vandaag niet werken. Zij kon uitslapen.  Zij had geen reden om vies te kijken.  Maar bon, ze had natuurlijk al vier keer geschud voor ik mij uit de warme gezelligheid van mijn donsdeken wurmde om die verrekte telefoon op te nemen.

“Ja, hallo, wete gij hoe laat het is?”

Gesnotter aan de andere kant van de lijn.  Verder niks.

“Euh… hallo…” beetje medelijden sluipt binnen, ik ben nog altijd ergens ver opgeleid tot maatschappelijk assistent  “Wie bent U?”  Dan valt mijne frank hoe laat het is en dat ik eigenlijk moe ben: “Voor de zelfmoordlijn of een andere hulplijn belt u best een ander nummer.  Gaat ge nog iets zeggen of blijft ge zitten janken?” Mijn opleiding is weer ver weg.

“It’s me.” Bromt een zware mannenstem snikkend in mijn oor.

Ik draai me om naar de hardwerkende wederhelft die ongeduldig ligt te zuchten.

“Het is Vin Diesel, er scheelt precies iets.”  Nu is ze ineens wakker, als er iets met Vin scheelt dan is ze wakker.   Als er iets met mij scheelt dan ben ik ne comediant.  Maar allee, ze weet niet beter.

“Zeg het ne keer Vin jongen, wat scheelt er.”

“Och Péke, ze hebben mijn privé-nummer vastgekregen.  Die geit van een Paris Hilton, dat kortgerokt schepsel dat in “A Simple Life” met Nicole Richie rondhupt, heeft haar gsm laten hacken.  Ze heeft hem ergens laten liggen en ze hebben al haar contactpersonen op het internet gezet.  En nu krijg ik honderden telefoontjes van opdringerige fans en van mensen die mij uitmaken voor homo.  Ik kan er niet meer tegen.”

*zucht*, daar bellen ze me dus voor wakker he.  Maar vooruit, mijn verstand zegt me dat ik dat hier rap kan afhandelen als ik kalm blijf.  Maar da’s niet simpel met een bleiter aan het ene oor en een ongeruste wederhelft aan het andere.

“Vin Jongen, zet dan toch gewoon uw telefoon af.  Dan kunnen ze u toch niet bellen.”

Stilte aan de andere kant, afgewisseld met een zwaar gebrom.  Vins verstand draait op volle toeren.

Dan plots… euforie en zelfverzekerd.

“Ik weet de oplossing Péke.  Ik zet mijn toestel af.  Dan kunnen ze mij niet meer bellen.  Da’s goed gevonden he.”

“Awel Vin, dat is misschien geen slecht gedacht.  Ge ziet wel dat er oplossingen zijn he.  Als ge het niet erg vindt ga ik nu slapen.” 

“Natuurlijk, geen probleem.  Maar Péke, nog één ding… ge gaat toch niet verder zeggen dat ik mij efkes heb laten gaan he.”

“Vin, voor wie ziet ge mij aan.  Natuurlijk niet.  Dat blijft tussen ons.  Allee, slaapwel Vinneke.”

“Slaapwel Péke.”

Zuchtend ga ik terug in bed liggen, doe de uitleg aan de wederhelft en geef me weer over aan het warme donsdeken.

 

Ahja, u heeft het gehoord.  Dat blijft tussen ons he.

 

 

Wie meer wil weten over Paris en haar mobieltje.  Of wie een telefoontje naar Eminem of Anna Kournikova wil doen.  Gebruik onderstaande link.

http://hacking.to/parishilton/

 


09:00 Gepost door P | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

shit! De mijne staat er ook tussen!

Gepost door: Coltrui | 22-02-05

ik... zeg niks :-)

Gepost door: willy | 22-02-05

... Ja... ge had dit stukske ook anders kunnen aanpakken hè. Gelijk Coltrui hieronder een hintje geeft... dat ge 's nachts de hele tijd opgebeld wordt door opdringerige fans omdat gij in Paris hare telefoonboek staat ... (Of had Vinnie uwe telefoonnummer misschien ook via dieje link?)

:-)

Gepost door: liza | 22-02-05

De commentaren zijn gesloten.