20-04-05

Verkeersagressie

Tien minuten heb ik gisteren staan wachten en staan genieten aan het station.  Tien minuten lang ben ik getuige geweest van verkeersagressie.  Verkeersagressie in één en dezelfde auto.  Verkeersagressie tussen chauffeur en passagier, tussen man en vrouw, tussen vriend en vriendin.

Toen ik naar mijn auto ging liep ik achter het bewuste koppel.  Het standaard “Johnny en Marina” koppel.  Hij met zijn oorbelletjes, zijn baseballpet achterstevoren op zijn hoofd en met de  typische Johnny-walk die zo belachelijk is.  De armen worden lichtjes van het lichaam verwijderd, net alsof er schuurpapier onder je oksels zit en je daardoor je armen niet naast je lichaam kan laten hangen.  De benen worden ook een klein beetje gespreid en je huppelt van het ene op het andere, terwijl je ondertussen stoer rondkijkt, klaar om iemand op zijn “bakkes” te slagen.  Jullie kennen hem wel.

 

De ruzie ontstond toen de twee in hun iets oudere BMW 3 stapten (voor sommige mensen,  toen de twee in hun zwarte auto stapten).  Johnny ontdekte dat de plaats die ze achter zijn autooke gelaten hadden een ietsje aan de smalle kant was en het lukte hem dus niet om zijn parking te verlaten.  Ik stond toen al rustig te wachten tot Johnny vertrok.  Hoewel mijn auto (een blauwe) een stuk langer was dan zijn BMW’ke was ik er al lang in geslaagd de parking te verlaten.  Zo moeilijk was het dus niet.  Spijtig genoeg liet Johnny me niet door en moest ik dus het hele tafereeltje uitzien.

 

Johnny had de hulp van Marina nodig om de parking te verlaten.  Marina zag het echter niet zitten om terug uit te stappen en haar maatje te dirigeren.  Het gesprek kon ik niet volgen maar het zag er amusant uit.  De blik op Johnny zijn gelaat veranderde van geprikkeld naar kwaad naar wanhopig toen hij voor de zestiende keer probeerde om zijne bak uit de parkeerplaats te krijgen.  Marina haar gezicht veranderde van geïrriteerd, over woest tot “maar gij kunt deze nacht op uw kin kloppen zenne manneke” maar ze stak tenslotte een vuurrode kop uit het raampje om te kijken hoeveel plaats hij nog had.

Johnny, duidelijk opgelucht, gaf gas… en reed vooruit in plaats van achteruit.  Marina kwaakte iets uit volle borst en hief zich uiteindelijk toch terug uit de auto.  Met de deur open gaf ze opnieuw instructies aan hare sjoe.

Een aantal woede-uitbarstingen later stond hij eindelijk in de juiste richting en het spektakel was voorbij.  Ik heb nog altijd spijt dat ik de conversatie zelf niet gehoord heb.  Ik kan me er wel iets bij voorstellen.


14:09 Gepost door P | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

miljaar zeg en gij stond totaal vergast zijn zijn uitlaatgassen zeker?

Gepost door: Lord cms | 20-04-05

En dan noemen ze u ne Johnny, Péke?! Je lijkt toch in de verste verte niet op de beschrijving ervan.
Hilarisch!

Gepost door: Tinkerbell | 20-04-05

Ze? Alleen Liza. En da's vooral om mij te koeieneren.

Gepost door: Péke | 20-04-05

Hoop doet lezen Ik hoop dat je nog héél vaak op foute plaatsen moet parkeren, waar veel Johnny's & Marina's komen, met diverse merken van wagens (zonder servo-stuur) en dat we hier nog veel meer haarscherpe observaties mogen lezen.

Gepost door: Stof | 20-04-05

zolang het tussen hun beiden gaat... kan het nog geen kwaad Péke...maar zo'n koppels (?) zijn geweldig impulsief....en als je er een frank moet van trekken....vergeet het maar en waren ze wel verzekerd ? Enz. Maar toch weer knap getekend......

Gepost door: pepino | 20-04-05

Schitterend verhaal Dik 10 minuten cinema (zo te lezen een stuk beter dan de meeste doorsnee films die ze tegenwoordig draaien) en nog gratis ook! ;-)

Gepost door: Pinnie | 21-04-05

Ik? Ik veronderstel dat ik "sommige mensen" ben?

Gepost door: fILLE | 21-04-05

De commentaren zijn gesloten.