14-05-05

Kinderherinnering

Het was een zonnige dag in juli 1987, Péke was toen juist geen acht jaar en zijn broertje was er zes.  De bomma woonde en woont nu nog in een huizeke op een kleine km van waar ik als kind woonde.  Péke en zijn broertje gingen geregeld naar de bomma en mochten dat alleen doen. Zonder volwassenen want wij waren toch al groot genoeg.  De mama had eerst wat tegengesputterd maar na zware onderhandelingen die de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde op een koffieklets deden lijken mochten de twee broertjes toch naar de bomma.  Op één voorwaarde, ze moesten langs ‘de oude weg’ gaan.  Daar kwamen bijna geen auto’s en andere gevaren waren er niet in het pré-Dutroux tijdperk, dus dat was de enige veilige manier.

 

Dat ging een tijdje goed en Péke en het broertje gingen dagelijks spelen bij de bomma en daarna weer terug naar huis.  Tot de twee kleine rakkers op een dag besloten om voor mama bloemetjes te plukken.  Want mama was toch zo lief en het was de beste mama van de hele wereld. 

Pisbloemen (paardenbloemen), klaprozen, korenbloemen, distels, … alles moest eraan geloven om een zo mooi mogelijk boeketje samen te stellen voor ons mama.  Tijd was niet belangrijk, en daar zat nu net het grote probleem.

De mama had ondertussen naar bomma gebeld om te zeggen dat we naar huis moesten komen.  Daar waren we al een half uur geleden vertrokken en normaal duurde de wandeling maar een kwartiertje.  Gsm’s bestonden niet, dus kwam de mama ons per fiets in volle paniek zoeken.

 

Péke en zijn broertje waren blij toen ze mama zagen aankomen.  Onze klaprozen verloren al blaadjes en de mama kwam dus juist op tijd.  Maar in plaats van blij te zijn en de bloemetjes aan te nemen gaf ze ons daar in het midden van de straat een paar ferm draaien tegen ons oren en riep ze iets van stout en ongerust en nooit meer alleen naar de bomma gaan.  Veel weet ik er niet meer van maar we zijn in ieder geval getraumatiseerd naar huis gegaan.

 

Het heeft toen toch lang geduurd voor ze van ons nog bloemekes gekregen heeft.  Tsss, dan wilt een kind al eens lief zijn.


19:21 Gepost door P | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

zelfs met gsm zou dit kunnen gebeurd zijn, in geuren en kleuren denk ik :-) have a great weekend

Gepost door: willy | 14-05-05

Als ge zelf kindjes hebt, zult ge dat wel begrijpen :oD

Gepost door: Tinkerbell | 15-05-05

Tja... ...vrouwen, ge kunt daar niet aan uit! ;-))

Gepost door: Spikkie | 15-05-05

Ooooh nog zo schattig! :)

Gepost door: Kaatje | 15-05-05

De commentaren zijn gesloten.