29-06-05

Ziekenhuistrauma

Ik moet niet veel hebben van spuitjes.  Toen ik twaalf was ontdekten ze ineens dat ik geopereerd moest worden.  Er was een spiertje in mijn nek dat te kort was.  En als ze niet ingrepen dan zou ik later een eigenaardig zicht op de wereld hebben.   Mijn ruggegraat was immers aan het scheefgroeien.  Ik zou mij nooit nog kunnen wegsteken achter een paaltje want als mijn voeten verstopt waren kwam mijn koppeke piepen en omgekeerd.  Opereren dus.

Het was toen de eerste keer dat ik in het ziekenhuis terechtkwam.  (Eigenlijk de tweede keer maar van mijn geboorte weet ik niet zo veel meer.  Behalve dat ik aan de foto’s te zien genoeg te eten heb gekregen.)  Ik was twaalf jaar en ze stopten me in een kamer met een volwassen man die aan zijn neus geopereerd was en daardoor lag te reutelen en te zuchten op een manier die zelfs Darth Vader jaloers zou maken.   Mama zou wel bij me blijven.  Die meneer zou dat niet erg vinden.

En daarna begint de ellende.  Ik kreeg een blauw gebloemd jurkje met een opening aan de achterkant waardoor de deur voor homoseksuele pedofielen wel heel duidelijk wordt afgebakend, werd op een brancard gegooid en ik zag hoe de doodongeruste mama kleiner en kleiner werd tot het mobiele bedje de hoek omging en de lift ingerold werd.  Boven aangekomen hing er een mooi bordje met MATERNITEIT vlak voor de lift.  Ik had voldoende informatie ingewonnen om ongerust te worden maar de vriendelijke verpleger stelde me gerust door te zeggen dat ook het operatiekwartier op deze verdieping gevestigd was.  Ik moet zeggen dat dat me niet echt veel meer op mijn gemak bracht maar bon.  De operatie was nu nodig. 

 

Mijn karreke werd in de gang geparkeerd naast een oudere man die blijkbaar aan zijn zestiende operatie toe was.  Dat was allemaal niet zo erg zei hij.  Ik zou daar niets van voelen.  Alleen het wakker worden was wat minder.  De man had duidelijk nood aan een gesprekje want terwijl ik mijn best deed om aan leuke dingen te denken lag hij doodleuk alle ingrepen op te sommen die hij had ondergaan.  Twee waren zelfs heel risicovol geweest en bij eentje hadden ze hem te diep in slaap gebracht en werd hij bijna niet meer wakker.  Ik heb nooit veel last van agressieve buien maar ik denk niet dat iemand het me kwalijk zou genomen hebben  moest ik hem met bed en al de afvaart van de ziekenhuistrap laten beleven.  Sommige mensen vragen daar toch echt om.  Hij werd iets daarna opgepikt door twee verplegers en vertrok al zingend naar de operatiekamer.  De zot.

 

Iets later was het mijn beurt.  Ik werd een kamer vol mensen binnengereden en greep onwillekeurig even naar mijn nek.  Ik had op tv in films het resultaat gezien als ze iemands nek oversneden en dat zag er nooit echt interessant uit voor de man in kwestie.  Bovendien zouden ze niet gewoon mijn nek oversnijden maar ook nog eens met een grote schaar daarin gaan om dat kleine spiertje over te knippen.  Het stond me niet aan maar ik kon niet weg.  Eén van de Men In Green gaf me een spuitje en zei dat hij tot tien zou tellen en dan zou ik in slaap liggen.

Ik was ervan overtuigd dat hij mij niet zou hebben.  Met een zware stem begon hij te tellen:  “Eén, twee, drie”

wakker blijven Péke, niet in slaap vallen

“view, ..vijv”

zo moe… mag niet slapen, mag nie…

“zeus, …zeuve”

 

nie sla…

“ och… neug….”

duisternis…

 

deel twee straks of morgen…


10:27 Gepost door P | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

ook meegemaakt als kind ma bij mij hebben ze da schoon aangepakt, ik moest nen zwarte ballon opblazen :D

Gepost door: Anne | 29-06-05

. Haalt ie het of haalt ie het niet...

Gepost door: hephi | 29-06-05

Vanaf zn 12de had hij al een hele goeie indruk op de ouwe péke's!! Jaja dat gaat was geven in de L. ...
Daar bedoelde dieje baas uw goeie uitstraling mee.. :o)

Gepost door: Tinkerbell | 29-06-05

ja... er zijn mensen met héél weinig verstand!!!
Meegemaakt toen dochter in ziekenhuis lag... ze kreeg enkel astronautenvoeding... en naast haar lag een madame die haar borsten had laten renoveren... en die deed niks anders dan gansedag praten over lekker eten... dochter kon ook niet praten toen... ze had een schrijfbord om te communiceren en in koeien van letters schreef ze op haar bord :ZWIJG!!!!! maar dat deed niks af... was om zot van te worden...

Gepost door: Lizy | 29-06-05

amai gij kunt ne mens curieus maken...!

Gepost door: Piranake | 29-06-05

De commentaren zijn gesloten.