27-07-05

Sollicitatiegesprek

Daarnet bericht gehad.  Ze gaan doorgaan met een andere kandidaat.  En daar ben ik eigenlijk blij om.  We hadden het hier al besproken en beslist dat ik het beter niet zou aannemen. 

Omwille van de jobinhoud, de afstand en de werkuren.  En omdat ik er niet beter van zou worden.  Blijf ik nog even zitten waar ik zit.  Zo slecht is het daar nu ook weer niet ;-)

 

Maar, ik heb toch weer eens kunnen oefenen in een sollicitatiegesprek.  En ik ben nog eens op de luchthaven geweest.  Hopelijk gaat het Spikkie wat beter.  Papa in spe :-D


18:38 Gepost door P | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Hum hum hum

Dubbel gevoel over de sollicitatie. 
Blijkbaar zaten ze al vrij ver in hun selectie en wilden ze morgen, vandaag dus al een beslissing nemen.  Daarom dat ik er zo snel bij moest zijn en daarom ook dat ik gisteren bijna de volledige dag daar ben geweest.  Ik moest de hele procedure op één dag doorlopen.  Interessant dat wel.  En het is wel goed gegaan denk ik.
Langs de andere kant had ik iets anders van de jobinhoud verwacht en is de afstand toch een groot nadeel...
Straks krijg ik telefoon... afwachten dus.
 
En iedereen bedankt voor het duimen en de felicitaties he.

11:22 Gepost door P | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

25-07-05

Dankewel

Danku Tinkerbelleke, Anneke en Piranake.  Het was vandaag ja.  No more gopassen voor mij.
Ik heb er koppijn van gekregen zelfs.  En het is niet van den alcool maar van de barbecue die besloot dat hij hoogtevrees had.  Juist toen ik eronder lag om hem in elkaar te steken.  De smerlap.  En da's hard.  Maar mijne kop ook want hij is iets daarna gebarsten.  Hij kreeg het iets te warm denk ik.  Hebde dan met die blokkerdinges van 20 euro.  Maar hij werkt goed.  Ondanks zijn barst.
 
Morgen solliciteren bij een niet nader vernoemd koerierbedrijf op de nationale luchthaven.  Ben ne keer curieus.
Wish me luck.
 
 

20:27 Gepost door P | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

24-07-05

Zondag - kuisdag

Amai, kwestie van het verlof goed in te zetten.  Een groot deel van den dag zitten kuisen.  En kuisen op een tot nu toe onontdekte manier.  De buurvrouwmanier.
De buurvrouwmanier, voor diegene die ze nog niet kennen, heeft twee grote kenmerken.
 
Een eerste groot kenmerk is dat het heel heel heel net moet zijn.  Alles moet blinken en schitteren.  Het kleinste stofje wordt genadeloos vernietigd.  Alsof de mensen geen tafel hebben en op de vloer moeten eten.  Van het moment dat er een klein stofje zijn nietsvermoedend kopje durft oprichten is ze er als de kippen bij met een massa verdelgingsmiddelen om het te vernietigen.
Aan dat kenmerk hebben we ons ongeveer gehouden.  Maar we zijn ook geen freaks dus...
 
Het tweede grote kenmerk van de buurvrouwmanier is dat het eigenlijke kuiswerk gedaan wordt door de buurman.  Alles moet blinken en schitteren maar zelf doet ze er vrij weinig aan.  Terwijl hij zich in het zweet werkt in zijn blauwe marcelleke en zijn groene rubberen botten staat zij op een afstand met haar armen over elkaar geslagen bevelen te geven.  Een beetje naar links, een beetje naar rechts... Teamwerk van de oude stempel.
Aan dat kenmerk hebben we ons ook voor een groot deel gehouden.
 
Maar voor vrouwen beginnen juichen en mannen beginnen te bidden voor mijn zieleheil... ik heb het zelf aangeboden.  Voor dieje ene keer dat ik eens tijd heb om te helpen...

17:38 Gepost door P | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

22-07-05

Post

Whoopie. Post voor Péke.
Een felicitatie van belgacom.  Op vertoon van dit kaartje krijg ik een gratis tarief check up en een cadeautje.  En dit tot en met 15 juli 2005 in mijn plaatselijke belgacomverkooppunt.
Leuk... vooral als het kaartje afgestempeld is op 20 juli 2005.
 
Ik zal seffens toch maar eens gaan kijken...

12:05 Gepost door P | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

21-07-05

Genante momenten

Tijd om het geheel weer wat luchtiger te maken.  Ne mens moet niet te lang bij zever blijven stilstaan vind ik.  Voor niks nodig. Plezier maken en niet piekeren, dan leef je langer. 

Daarom, de eerste les in: “Hoe krijg je een rooie kop”

Helemaal niet moeilijk.  Al wat je nodig hebt is een slechte timing.

 

Het gebeurde allemaal op dezelfde camping waar de nachtelijke rust werd verstoord door hoogintellectuele conversaties.  Het groepje hele dikke (spreekwoordelijke dikke) vriendjes zat rustig te genieten van een lekker zelf gekocht ontbijt.  Koffiekoeken uit den delhaize.  Koffiekoeken en chocomelk.  Sommige water en anderen fruitsap .

Iets verder waren twee onverlaten zich aan het amuseren door een speelgoedraket naar elkaar te werpen.  Een klein kegelvormig voorwerp dat een fluitend geluid maakte als het door de lucht vloog.

 

Na het gebeuren een tijdje te hebben gadegeslagen -’s Morgens vroeg is er vrij weinig nodig om mijn aandacht te trekken- leek het mij wel een leuk speeltje.

Dat zei ik dan ook vrij hard. 

“Amai, dat ziet er ook een leuk ding uit.”

Spijtig genoeg juist op het moment dat een jongedame in een kleine roze onderbroek uit de tent voor ons kwam gekropen.  Een van de spelende jongeren stond achter haar tent dus ik keek knal in haar richting.

Ze moet gedacht hebben dat het over haar ging want ze bekeek mij even met een rare blik en keek daarna naar haar onderbroek… 

 

Ik heb mij de rest van de ochtend wijselijk bezig gehouden met de rest van mijn ontbijt...


13:35 Gepost door P | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19-07-05

Bedrog, leugens en achterklap

Péke heeft een lief.  Straf he.  Péke heeft een lief… zonder dat Néke dat weet.  Péke heeft namelijk een relatie met collega S.  Collega L heeft dat gehoord van collega A en ze heeft me dan een mailtje gestuurd.  En heel de afdeling weet dat al.

Heel raar want ik dacht dat ik ook tot de afdeling hoorde en ik wist dat nog niet.  Straf eigenlijk.  Zit ik daar maar braaf met S rond te wandelen terwijl ik eigenlijk andere dingen zou kunnen doen.  Ahja, ’t is toch mijn lief of niet.

 

Enfin ja, ik wilde daar wel het fijne eens van weten dus ik ging gisteren even praten met collega A.  Zij kent mijn leven namelijk beter dan ik.  En ik kan alleen maar leren nietwaar.  Daarbij, collega A kon zich vergissen en dan is het maar normaal dat ik haar efkes verwittig.  Maar collega A wilde niet luisteren.  Zij wist het toch beter dan ik zeker. 

 

“Kom he Péke, ik ben 43 jaar, ik ken het klappen van de zweep.  Jonge mensen die altijd met elkaar weg gaan zijn verkeerd bezig.”

“Tja, ik ga eerlijk gezegd liever met iemand van mijn leeftijd wat rondlopen dan met jullie van winkel naar winkel om een broek voor de zoon en een sjaal voor de dochter of pillen voor de mama te gaan halen.  Daarbij, K gaat ook met ons mee.  Heeft hij dan ook een relatie met mij?”

“Maar manneke, ge gaat gij weg met wie ge wilt he.  Maar ge gaat wel altijd met haar naar het station en niet met K.”

“Ja, K woont aan de andere kant van het land en S zit op mijnen trein.  Toch niet geheel onlogisch dacht ik zo?  Of was dat 43 jaar geleden anders misschien?”

“Ge moete gij u niet komen verdedigen, ik zie toch wat ik zie.”

“Ge denkt dat ge iets ziet, maar waarom zegt ge dat dan tegen iedereen?”

“Gij gaat mij toch niet verbieden van te zeggen wat ik wil zeker?  Daarbij, de mensen spreken mij daarover aan, dan zeg ik het ook he.”

“Ik verbied u niks, ik vraag alleen maar…”

“Ah nee, ge komt me hier de les spellen over wat ik mag en wat ik niet mag zeggen.”

Yekyekyek, blablabla, zeverzeverzever.

 

Enfin ja, ze moet zij dat zelf weten.  Als ze daardoor kan slapen ’s nachts.  Ze geeft in ieder geval wel een heel andere betekenis aan de uitdrukking “Het verstand komt met de jaren.” Dan komt dat verstand bij sommige toch wel heel traag me dunkt. 

Ik heb nog niemand van de afdeling er iets over horen zeggen en niemand heeft me raar bekeken.  Behalve zij dan.  En dat is dan nog iemand van mijn eigen team. 

 

Ik ga er in ieder geval mijn slaap niet voor laten.  Ik ga gewoon met mijn lief op stap ’s middags.  En misschien wil K wel meedoen.  Hebben we een triootje… kan ze daar nog eens over beginnen ;-)

Als ik haar in het stad tegenkom zal ik trouwens eens goed zwaaien.  En ik zal misschien in de toekomst naar S verwijzen met “mijn lief”.  Kwestie van het voor iedereen wat makkelijker te maken.  Zeker voor collega A.


22:04 Gepost door P | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |