03-02-06

Over een vos en zijn streken

Ik dacht dat ze het afgeleerd was.  Onze buurvrouw.  De luidruchtige bomma van nummer 91.  Elke keer we thuis voor de deur stopten, stond ze met haar snufferd tegen de ruit gedrukt.  Iedereen die bij ons binnenkwam werd gekeurd en waarschijnlijk druk besproken achteraf.  Ze had ook geen gène.  Gordijnen werden aan de kant geschoven en   Dieven zouden wij nooit over de vloer krijgen.  Dat was duidelijk.<br>

En dan ineens was het gedaan.  De gordijnen bleven stilletjes hangen, de buurvrouw was niet meer geïnteresseerd...  Dacht ik.   Gisteren zag ik ze weer.  Een kleine dikke schaduw achter haar gordijn.  Een kleine dikke schaduw die razendsnel verdween toen ik eens vriendelijk wuifde...

Ze zullen nog altijd niets komen stelen thuis... Een veilig gevoel voor alles...

14:45 Gepost door P | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Zwaaien Terugzwaaien hè, gelijk naar een kleuterke, dat ze zeker ook 'bekeken' voelt.

Gepost door: liza | 03-02-06

. 't Is hier komkommertijd hé, Pémans? ;o)

Gepost door: Coltrui | 03-02-06

zo n sociale controle is .. best handig ook al komt het vanachter een gordijn:-) lool

Gepost door: willly | 03-02-06

wel ja een goede buurvrouw is veel waard :)

Gepost door: an | 04-02-06

De commentaren zijn gesloten.