15-02-06

De zattekop en zijn persoonlijk persbureau

Waarom roepen sommige mensen zo in hun telefoon?  En waarom zitten mensen de vreemdste verhalen te vertellen in het bijzijn van tientallen vreemdelingen?  We hadden op het treintje al een mens dat de godganse reis in het Frans in haar Geweldig Stom Machientje aan het brabbelen was (Liza denkt voor haar werk, ik denk om op te vallen).  En als we dan een wagonnetje verder gaan zitten, zit er toch wel geen haar frustraties te uiten tegen haar mama (met doffe a’s en de klemtoon op de laatste) zeker…

Ik weet niet hoe die mensen het doen want de zeldzame keren dat ik eens een bericht wil/moet sturen of eens wil/moet bellen heb ik geen ontvangst.  Zitten die met een sterke paraboolantenne in hun gat of hebben die de een of de andere persoonlijke satelliet die wordt aangetrokken door hun oversized oorbellen of hun vlaskopke… Mohammed de niet afgebeelde zal het weten. 

Aan het gesprek van mijn buurvrouw gisteren leek geen einde te komen.  De zuurpruim aan de overkant had haar mondhoeken al op tafel gelegd en was in een winterslaap gesukkeld maar ik kon de aandacht niet bij mijn boekske houden.  Deels omdat Liza weer een van haar sublieme psychologische manoeuvres aan het uitproberen was, deels omdat het niet bevorderlijk is voor de concentratie als er naast u iemand aan het leuteren is over ne doorzopen mens die door zijn vrouw/vriendin/huisdier/… weet ik veel in de steek gelaten was.

 

“Ja mama (met doffe a’s en de klemtoon op de laatste), maar hebde gij dieje al eens tegoei bekeken.  Die heeft nen doorzopen kop.  Vroeger ja, vroeger toen hij nog bij Martine was.  Toen vond ik dat eigenlijk allee ja, ik vond dat eigenlijk gene misse man.   Maar nu.  En dat is nog maar een paar jaar he mama…”

stilte - mama broebelt iets…

“Ja mama, maar wie wilt die nu nog.”

Stilte – mama waarschijnlijk weer…

“Ja mama, maar da’s ne zattekop.  En die kinderen…”

 

Mensen toch… ik heb niks tegen babbelaars op de trein.  Ik vind meestal zelf al dat het te stil is en dat de mensen beter wat met elkaar zouden babbelen.  Maar een uur roddelen over ne mens die eens graag een pintje lust en blijkbaar een doorzopen smoel heeft…  Toch liever niet.  Daarbij, zo bijzonder knap zag ze er ook niet echt uit.  Met hare neus…

14:14 Gepost door P | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ja, hare neus hè! Allez, eigenlijk paste dieje neus wel bij het imago dat ze volgens mij wilde hebben, maar in mijn ogen niet echt had. Ze wilde er alternatief underground uitzien, met een opvallend gekleurde fleece, tattoos op vingers en polsen, olifantenpijpen en van die uitrekoorbelschijven... Ik denk eigenlijk wel niet dat ze tegen haar mama bezig was, maar soit, dat doet niet ter zake. En dan was ze toch ook nog bezig over een die pas bevallen was, en waar die dan wel woonde met die baby. Ah ze woonde samen in de Xstraat. Ah, maar niet met de vader van de baby? En of die dan dat kind wel erkend had en misschien moest die dan wel alimentatie betalen? En nog een tiental andere gevallen passeerden de revu. Ze vond precies van zichzelf dat ze het veel beter deed dan al die mensen, maar het feit alleen al dat ze al die rare gevallen kende zegt toch al iets over het milieu waar ze in vertoeft. En het feit dat ze volgens mij naar Leuven moest en in Aarschot en zelfs nog een station verder nog niet doorhad dat ze op de verkeerde trein zat zegt ook iets over haar gevoel voor aardrijkskunde :-)

Gepost door: liza | 15-02-06

De commentaren zijn gesloten.