24-02-06

De dierenarts

Vorige week hebben we met onze Fonz een bezoekje gebracht aan de dierenarts.  Zonder onze Fonz zou het nogal belachelijk zijn vond ik.  Niet dat hij ziek was ofzo.  Helemaal niet, hij is kerngezond, maar zijn nageltjes werden iets te lang.  In die mate dat ik begon te vrezen voor mijn leven als hij zich pardoes op mijn schoot drapeerde.  En als de angst voor keutels overwonnen wordt door de angst voor nagels die zich centimeters diep in mijn malse vlees boren dan is het tijd om daar iets aan te doen.

 

Maar nageltjes knippen is niet zonder gevaar.  Ik weet dat nog van toen ik vroeger mijn pietje wilde knippen.  Voor diegenen die zich nu verslikt hebben in hun drinken of gewoon hun wenkbrauwen tegen het plafond hebben gesodemieterd.  Geen paniek, ik ben geen doe-het-zelf-Jood ofzo, Pietje was gewoon mijn kanarievogeltje vroeger.  En dat beestje zijn nagels moesten ook geknipt worden maar daarbij moest vooral gelet worden om het adertje niet te raken want dan bloeide mijn pietje dood. Mijn kanarievogeltje dus.  Zo een geel, met vleugeltjes en een bekje.  Als u nu nog twijfelt bent u een freak.  Langs de andere kant, u bent dit aan het lezen dus helemaal gezond in uw bovenkamer kan u toch niet zijn.

 

We gingen dus met een nietsvermoedend konijntje naar de dierenarts.   In zijn draagmand (zoals van een kat) zat hij vrij relaxed de anderen gade te slaan.  Een enorme Deense Dog, een Berner Sennenpup en een gigantische spierwitte kat die ook in een draagmand zat die eruitzag of ze elk moment uit elkaar kon ploffen.  Coole Fonz trok er zich geen reet van aan.  Dat veranderde lichtjes toen hij op de tafel van de dierenarts werd geploft en zijn vier pootjes elk een andere kant uitgingen.  Waarom ze die dingen zo spiegelglad maken is mij een raadsel en ik zag dat ook onze Fonz zijn bedenkingen hierbij had.  De keurende handen van de dierenarts konden hem ook al niet hard bekoren wat aan zijn ogen te zien was.  Die sprongen bijna uit zijn kopke maar zagen er goed uit zei meneer doktoor. 

 

Zijn nageltjes werden geknipt terwijl ik hem met lichte dwang vasthield.  Fonz bedoel ik dan, niet meneer doktoor.  Meneer doktoor stond zelf recht.  En zijn nageltjes moesten niet geknipt worden.  Fonz zijn oogjes sprongen zo mogelijk nog wat meer uit zijn gestroomlijnde kopje.  Maar Fonz werd pas helemaal wild toen het gedaan was en meneer doktoor naar zijn balletjes wees en zei dat hij met een klein sneetje zou kunnen verhelpen dat onze Fonz ooit agressief zou worden. Toen kreeg dat kleine konijntje zo veel kracht in zijn magere botten dat hij op een fractie van een seconde in mijn nek lag te krabben om zijn balletjes in veiligheid te brengen.  Ik was verschrikkelijk blij dat  dit niet gebeurde voor zijn nagels geknipt waren.

 

Ondertussen is Fonzie weer helemaal gekalmeerd.  Zijn nageltjes zijn ingekort waardoor hij minder levensbedreigend is als hij lichamelijk contact maakt en zijn balletjes hangen nog trots tussen zijn poten.  Maar iets zegt me dat hij de volgende keer niet zo rustig gaat zitten bij de dierenarts.

 

09:48 Gepost door P | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

ei maat! ge maakt van mijn petekind geen stomem jeanet!
geen euneuch of whatever hé maat!

dierenbeul!!!
allez zijn nageltjes zijn dan toch geknipt! best da tik nog eens op bezoek kom om te zien hoe mijn petekind wordt verzorgd hé zeg!

Gepost door: lord cms | 24-02-06

Gladde tafels Zouden ze die niet zo glad maken owv hygiëne? Als er ribbeltjes in zitten of als het een poreus oppervlak is kunnen er allerlei vlooien, mijten, honden-, katten- en konijnenhaar en -uitwerpselen allerhande in verzinken... En da's niet zo hygiënisch...

Gepost door: liza | 24-02-06

de kanarie op mijn werk heet ook Pietje....werd bedacht door een persoon met een verstandelijke handicap....;-)

Gepost door: liese | 24-02-06

gij knipt uw pietje zelf peke??? eeh is dat niet gevaarlijk

Gepost door: willly | 24-02-06

Mijn vorige kat (RIP) vond het zo leuk bij de dierenarts dat hij altijd zorgde dat er bloed vergoten werd. :p

Gepost door: Anneke | 27-02-06

*** Al een geluk dat ge maar 1 konijn hebt... en geen 7

Gepost door: Crisje | 27-02-06

Bedenking ZEg peke , as ge nie verstaat waarom dat dat springdinges zo reageert : beeldt u es in dat God u ook op de snijtafel legt en met uw ballen begint te froefelen laat staan tegen Jezus zegt dat ze deraf mogen. :o)
Ge moet dan geen konijn zijn om te springen. * Grijns*

Gepost door: koninkske | 28-02-06

Tja mannen en hun kroonjuwelen: daar raak je niet aan!

Dit stukje vond ik enorm grappig en aangenaam om te lezen, Peke. Knap.

Gepost door: Little Witch | 28-02-06

De commentaren zijn gesloten.