28-02-06

Naaien, stikken, breien en haken

Soms leiden doodgewone gesprekken tot zaken die je vergeten was.  Zaken die verloren gewaaid zijn in de stoffige vlaktes van het geheugen.  Zaken die doelbewust verborgen werden in diepe putten omdat ze te beschamend of te pijnlijk zijn.  Verdwenen herinneringen met andere woorden.

Zo ging het tijdens het middageten over breien, naaien, stikken, knopen aanzetten enz.  Een aantal dames aan tafel was daar blijkbaar niet zo begaafd in.  Nu ben ik eerlijk gezegd ook geen ridder in de orde der breinaalden en stikken kan ik alleen maar als ik mijn mondholte probeer vol te proppen met meer voedsel dan de aan te raden hoeveelheid.  Maar ik heb ooit in mijn nog vrij jonge leven toch wel een paar knopen terug aangenaaid.  Met het nodige bloedverlies uiteraard.  Zo een naaldje is veel scherper dan mijn tere vel en het is niet dat ik onvoorzichtig of overhaast tewerk ging, mijn geduld was na minutenlange vruchteloze pogingen om die draad door dat oog te krijgen zo op de proef gesteld dat mijn vingertoppen eronder moesten lijden.  Maar uiteindelijk, na veel gesabbel, kreeg ik die draad altijd door dat veel te kleine gaatje en kon ik fier aan het aannaaien van mijn knoop beginnen.

 

Moeilijk was dat eigenlijk niet.  En dus vond ik het niet meer dan normaal dat ik ook eens zou proberen om die gescheurde broekzak weer aan elkaar te lappen.  Ik was het namelijk beu om elke keer bij het aannemen van wisselgeld met mijn been te moeten schudden om alles wat ik in mijn zak stak terug uit mijn pijp te krijgen.  Dit tot grote hilariteit van omstanders.

Dus zette ik mij met mijn broek, een naald, een stuk draad en zestien pleisters aan het werk. Drie pleisters en heel wat gevloek later had ik een aan elkaar gelapte broekzak die er vrij stevig uitzag maar het toch maar een klein minuutje uitgehouden heeft.  Toen kwam ik namelijk tot de ontdekking dat ik niet alleen mijn broekzak had gemaakt maar ook mijn zakdoek mee vastgenaaid had.  Wederom, tot grote hilariteit van omstanders.

Sindsdien laat ik kapotte kledij over aan mensen die daar verstand van hebben.

14:13 Gepost door P | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

ik vraag me af beste vriend wat vor zaken jij dan welnog voor je rekening neemt
geen gebabbel op den trein, geen vettig eten, geen knippen van konijnennageltjes, geen afwas, geen genaai, geen gezever, geen gezaag,...

Gepost door: lord cms | 28-02-06

Direct een nieuwe broek kopen hé, da bespaart enkele genante situaties ;)

Gepost door: An | 28-02-06

:-) ik zou nog niet eens dat garen door die naald krijgen :-)

Gepost door: fILLE | 28-02-06

Tegenwoordig noemen ze dat wacho's :-)

Gepost door: yapede | 28-02-06

oké dan

Gepost door: Liesbeth | 25-02-09

Post een commentaar