11-09-07

Wortelen aka Pékes

Péke moet, omwille van wederkerende leverprobleempjes, gezonder eten. Geen alcohol, geen chocolade, geen vet… Allemaal niet zo erg vind ik zelf. Alcohol heb ik nooit nodig gehad en chocolade vind ik goed zo af en toe maar het moet beperkt blijven. Vet daarentegen is wat erger. Geen vet betekent geen lekkere knapperige goudgele frietjes… en dat gaat mijn dood worden vrees ik.

Maar ik ga me er voorlopig aan houden. Anders komt mijn lever niet tot rust en blijf ik vermoeid. Want vermoeidheid is een teken van een slechte lever. En van te hard werken maar dat kan het uiteraard niet zijn.

 

Péke eet dus gezond. En dat brengt zo wel wat teweeg. Volgens de mama van mijn vriendin, een dokter waar ik vertrouwen in heb, moet ik ’s morgens een halve citroen uitpersen en daar wat honing in doen.  Verder moet ik natuurlijk ook veel vers fruit en verse groenten eten. Ik trek dus elke morgen naar Brussel met een zakje fruit, een doos gistpilletjes (wat die ook mogen doen) en een paar wortels want daar zitten veel goede vitaminen in. Dat wordt toch gezegd. Ik had liever dat ze die vitaminen in knapperige goudgele frietjes stopten maar bon… Ik knabbel dus worteltjes. En het geluid van mijn krakende wortels draagt ver. En dan duiken de tofferds op.

 

“Wel Péke, rauwe worteltjes aan het eten?”

“Jaja, da’s lekker en gezond he. De konijntjes doen dat ook. En ge weet waarvoor konijntjes bekend zijn he.”

“Ja, voor hun goede ogen. Maar dat is bij u toch al lang te laat. Konijntjes moeten geen bril dragen hahaha.”

….

“Nee, da’s waar. Maar konijntjes dragen ook geen onderbroek dus dat wil allemaal niks zeggen. Hahaha.”   

Zucht

Flauwe plezantigaardigerds

Tsss.

14:52 Gepost door P in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

06-09-07

uhm test test euh...

Een illuster heerschap bracht me vorige week op de hoogte van het feit dat deze webpagina vol nonsens door de elite van skynet werd uitgeroepen tot blog in de kijker. Moest dit pakweg anderhalf jaar geleden gebeurd zijn, ik zou mij lichtjes vereerd gevoeld hebben. Het feit dat deze heuglijke gebeurtenis exact 364 dagen, 3 uur, 28 minuten en 46 seconden na mijn laatste post plaatsvindt, doet mij toch enigszins twijfelen aan het begrip op zich.

 

Aan de andere kant heeft dit ervoor gezorgd dat ik mij nog eens geamuseerd heb met het vluchtig overlezen van mijn berichtjes en dit bracht toch wel een licht gevoel van tevredenheid met zich mee. Een grote schrijver zal ik wel nooit worden en dat is ook de reden waarom ik stopte. Ik was niet meer tevreden over wat ik schreef en ik vond dat ik daar dan ook niemand mee moest lastig vallen.

 

Maar het hielp me wel om de tijd te doden en om wat zaken van me af te schrijven… En na het lezen van mijn teksten en van de teksten van een aantal mensen waar ik af en toe eens ging lezen en die nu nog steeds het web vullen met hun belevenissen, begint de microbe weer wat ontwaken. Ze springt nog niet rond zoals vroeger maar ze komt vanonder het stof. Dit stukje internet bevat namelijk toch een grote periode van mijn leven. Een periode die eigenlijk zo goed als helemaal is afgesloten. Ik richt mij nog tot jullie vanuit het donkere Brussel maar voor de rest is ongeveer alles veranderd in mijn miserabele leventje. En dat brengt wat teweeg.

 

Misschien moest ik maar weer eens in gang schieten… Wie weet…

09:53 Gepost door P in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |