18-10-07

Frisjes

Terwijl ik mij gisteren zat te amuseren met het volbrengen van mijn dagdagelijkse verplichtingen die horen bij het volwassen zijn – lees, mijn klotejob zat uit te oefenen – kreeg ik ineens een ware Aha-erlebnis. Sinds een aantal dagen had mijn rechterbinnenbil, of hoe noemt u dat ding, last van enige toch wel minder warme temperaturen. Het zou natuurlijk te maken kunnen hebben met het feit dat het stilaan winter wordt op dit Noordelijk halfrond maar dan had mijn linkerbinnenbil eveneens last moeten hebben. Althans, dat is wat mijn beperkte logica mij doet besluiten. De rechterbinnenbil bevindt zich vrij dicht bij de linkerbinnenbil dus wat de ene beïnvloedt, beïnvloedt ook de andere. Bijgevolg, als mijn rechterbinnenbil koud heeft, dan moet de andere ook koud hebben. Zij zijn solidair. Tenzij ik in mijn rechterpijp pis maar dan zou het warm zijn en niet koud. En ik ben nog niet zo ver heen dat ik spuit zeven niet meer de baas kan.

 

Toen ik gisteren… Excuseer? U vraagt zich af waar die Aha-erlebnis blijft? Geduld mijn beste, geduld. Geduld is een schone deugd. Tenzij het water hoog staat en de file lang is. Maar ze komt er aan.

Ik zei dus;  Toen ik gisteren, terwijl ik mijn zuurverdiende centjes aan het verdienen was, mijn pen uit mijn mondhoek liet glippen, werd deze door de onweerstaanbare zwaartekracht naar mijn rechterbinnenbil gezogen. Bij het recupereren van dit kleinood viel mijn oog op een toch wel redelijk omvangrijk gat in de jeansbroek die zich rond mijn speklappen bevond. Aha dacht ik (ik zei u toch dat geduld een schone deugd was). Vandaar de koude trek aan mijn rechterfundament, er zit gewoon een gat in mijn broek. Niet meer, niet minder. Verdere inspectie wees uit dat mijn rechterbinnenbil en mijn linkerbinnenbil een veel te goede relatie met elkaar hebben. In die mate dat zij elkander bij elke stapwisseling probeerden te kussen en daar dan ook in slaagden. De wrijving die dit veroorzaakte was blijkbaar te veel voor een broek van de WE en na een tijdje gaf mijn rechterpijp dan ook de …hm… pijp aan Maarten.

 

Gezien ik nooit echt gegeneerd ben trok ik mij van het gegeven niets aan en nam ik mij voor om vandaag een andere broek aan te trekken en de gescheurde te bedanken voor de bewezen diensten en ze op pensioen te sturen. Maar diegenen die mij kennen (en dat zijn er niet veel) weten dat ik ’s morgens geen mens ben. Als de wekker om halfzeven afloopt en ik mijn zweetvoeten uit bed werp verloopt alles op automatische piloot. Ik heb u hierover in een lang en afgesloten verleden al eens bericht. Het gegeven is, op een aantal details na, nog niet veel veranderd. Mijn ogen gaan maar half open, mijn benen werken niet goed mee, mijn oriëntatievermogen is een ramp. Enfin u begrijpt wat er gebeurde. Ik heb gewoon mijn gescheurde broek opnieuw aangetrokken en dat had ik pas door toen ik daarnet een luide scheur hoorde en mijn rechterbinnenbil bijna volledig op mijn stoel terecht kwam.

 

Een geluk dat ik mij niet snel geneer of ik zou weleens met een rode kop kunnen rondlopen. Ik zal ze straks toch maar ineens in de vuilbak kieperen zeker…

15:36 Gepost door P in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Zeg zeg Twee postjes naar beneden is 'em content dat 'em op ne andere trein zit dan ik, dat 'em niet meer op mijn gezicht moet loeren (daarmee dat we op het einde nooit meer samen zaten), een postje naar beneden heeft 'em het over raar gespuis op andere verdiepingen in zijn gebouw... en toevallig zitten we niet op 't zelfde verdiep nee... Tsss tsss... 'k Zal 's middags nog es met u gaan eten zenne... Pfoe!

;-)

Gepost door: liza | 18-10-07

1 gat of twee? ok, het niveau is niet echt denderend, maar het weekend staat voor de deur he.

ik wilde ook nog zeggen: gij zijt niet voor 1 gat te vangen, maar dat sloeg helemaal nergens op.

Gepost door: fILLE | 18-10-07

Ode aan Liza Bij deze wil ik duidelijk maken dat Liza niet tot groep mensen hoort op wiens gezicht ik niet meer wil zien en dat zij ook niet tot de groep van het rare gespuis behoort. Liza is een uitzonderlijke madam en moest ik geen lief hebben ik zou het wel weten.
Tot daar mijn bekentenis
:-)

Gepost door: Péke | 19-10-07

De commentaren zijn gesloten.