28-11-07

Snif

Ik was zo gelukkig. Ik voelde me zo goed,

Ik was eindelijk verlost van al die rampspoed.

 

Mijn tv was clean, mijn desktop was rein,

Beeld en geluid kwamen via een zuivere lijn.

 

Donkere wolken pakken zich samen boven mijn geluk.

Mijn simpele leven weer helemaal stuk.

 

Gisteren las ik het. Mijn kot wordt weer besmet,

Door de onvriendelijke boeren van Telenet.

09:50 Gepost door P in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-11-07

Hej hej

Ik ben weer wat stil geweest de laatste dagen, ik weet het. Nochtans ben ik niet weg. Het is gewoon razend druk geweest. Zo een verhuis brengt toch wel wat werk met zich mee zoals u wel weet. Bovendien heb ik onlangs een grote stap genomen. Nu we wat gesetteld zijn in ons nieuwe appartementje en alles wat op zijn plaats begint te vallen, heb ik het gewaagd. Na wat een eeuwigheid samen lijkt te zijn vond ik dat het tijd was om de logische volgende stap te zetten. Om de sprong naar het grote onbekende te wagen. Om onze relatie naar een hoger niveau te tillen. Weet u nog van dat soort uitdrukkingen…? Shoot! Ik ben een en al oor.

 

Moet ik het u nog uitleggen? Moet ik er een tekeningetje bij maken? Natuurlijk niet, u weet allen waarover ik het heb. En u bent uiteraard blij voor mij. Uitgelaten, extatisch zelfs. En ik wil u daar dan ook voor danken. Het was geen moeilijke beslissing, het was een logisch gevolg van de situatie ervoor. En wie niet waagt blijft maagd zegt men steeds. Maar vooruit, om de ietwat simpelere lezer gelukkig te maken, zal ik het toch nog even met de juiste woorden. Ik ben vorige week, na achtentwintig jaar, voor de eerste keer naar een andere kapper geweest. En, voor de eerste keer in zes jaar, heb ik mij een andere coupe laten aanmeten. Trendy Antwerpen heeft nood aan trendy people. Vandaar mijn beslissing. Het feit dat mijn vorige kapper zich nu kilometers en kilometers verder bevindt is natuurlijk ook een mogelijke reden. Enfin, de nieuwe kapper heeft er iets anders van gemaakt. De lady of the house zou mij graag eens met een ander kapsel zien. In the lady of the house-taal wil dat zeggen dat mijne kop deftig genoeg is maar hij zou er toch nog deftiger kunnen uitzien.

 

Het resultaat is op zijn minst verrassend te noemen. Bij het buitengaan van de kapperszaak was ik tevreden. Zeer tevreden. Ik vond dat ik er hip uitzag. De lady of the house was tevreden. Ze vond dat ik er beter uitzag. Wij waren dus beiden tevreden ende content. Bij het bezoeken van mijn familie de volgende dag werd deze trend in mindere mate verder gezet. De mama vond het mooi. Maar de mama is de mama uiteraard, de mama wordt verondersteld van zo een dingen mooi te vinden. Anders was het de mama niet. Dan zou het de licht dementerende bomma zijn. De al iet zwaarder dementerende bomma ziet geen verschil. De mama vond het dus mooi. De papa vond het belachelijk. Maar de papa is de papa uiteraard. Alles wat niet lijkt op de mode van 1953 is belachelijk. Anders was het de papa niet. En broerlief en zijn vriend vonden het ook mooi maar hebben er toch wat aan veranderd.

 

Want dat is het grote probleem. Toen ik bij de kapper buitenging leek het hip. Als ik het zelf moet doen is er precies iets doodgegaan op mijn hoofd. Hoe ik ook draai, wring, trek, wax, was of duw… nooit wordt dat zoals bij de kapper.

 

En daar sta ik dan in de hippe town of Antwerp. Met een dood iets op mijne kop waar ik 23 euro voor betaalde terwijl ik voor mijn modelloze coupe slechts 6,50 euro betaalde. Het leven is niet eerlijk. Maar ik hou vol. Ik blijf elke morgen draaien, wringen, smeren, trekken, schieten, knippen, waxen, gellen en poetsen… Ooit zal het mij lukken. En dan, dan zal u wat zien. Dan … dan verandert er eigenlijk niks.

09:37 Gepost door P in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |